Chodźcie dzieci i posłuchajcie,
bowiem ta historia zawiera lekcję.
Lekcja, która może pewnego dnia was uratować.
Więc zbierzcie się blisko i wysłuchajcie mnie dokładnie.
To historia Pięknego Dziecka w małym różowym kapeluszu.
Jej narodziny były darem dla matki i ojca
w czasach wielkiego cierpienia i głodu.
Wszyscy w wiosce zgodzili się, że była najpiękniejszym dzieckiem.
Ale spadła na nią choroba,
przewidywano, że jej pierwsza zima będzie jej ostatnią.
Jej ojciec nie chciał o tym słyszeć,
a szepty mówiły o czarodziejce, która ma moc leczenia każdej dolegliwości.
Wymagano tylko, aby jej ojciec był odważny i zaufał ciemności.
I był odważny,
i zaufał ciemności.
Ale kiedy ta czarodziejka usunęła chorobę,
pozostawiła na tym miejscu dar.
Okazało się, że dziecku dano Jasnowidzenie.
Wszyscy myśleli, że chcą, żeby przewidziała ich przyszłość,
ale potem nikt nie chciał usłyszeć tego, co zobaczyła.
W każdym razie był to koniec dla wszystkich.
I ona sama o to zadbała.
Ponieważ wkrótce stało się jasne...
że miała również inne potężne dary.
Wyglądało na to, że nikogo nie oszczędzi.
Nawet jej ojca,
który dla niej tyle poświęcił.
I tak oto nakazano,
żeby dziecko powróciło do ciemności, która ją stworzyła.
Ukryto ją głęboko w lesie,
samą,
bez nikogo z kim mogłaby się pobawić.
Ale wciąż miał własny sposób na zaprzyjaźnienie się.
Dzieci, proszę, uważajcie na prezenty.
Strzeżcie się tych, którzy je oferują.
I strzeżcie się tych, którzy tylko chętnie je przyjmują.
MAŁGOSIA I JAŚ
Baśnie siedzą nam w głowach.
Nie pamiętam, gdzie byłam, ani kiedy,
kiedy po raz pierwszy usłyszałam historię
Pięknego Dziecka w małym różowym kapeluszu.
Wydaje się, jakbym znała ją od zawsze.
Zastanawiam się, jak ktoś dostaje własną baśń.
I czy kiedykolwiek bym tak chciała.
Musisz przejść przez wiele okropnych problemów.
I w większości pojawia się książę,
i tak cię budzi.
Ale nie widzę tu żadnych książąt.
Jest tylko mój młodszy brat.
Podąża za mną gdziekolwiek pójdę,
i muszę się z nim wszystkim dzielić.
Ale przynajmniej jest mój.
Dlaczego jesteś tak ubrana?
Idę na spotkanie z Johnem Strippem.
I jego żoną, jeśli ją ma.
Mamie wydaje się, że potrzebuje gospodyni.
Ale dlaczego twoje usta są tak dziwnie kolorowe?
Dobra.
Gdybym zauważyła coś takiego jak okruchy ciasta,
dowiesz się pierwszy.
Dobrze?
Umiesz czytać?
Nie. Chociaż umiem piec i prać.
Twój ojciec był rolnikiem?
Tak, był.
Odszedł.
Matka jest teraz sama i robi, co może.
Myślę, że niewiele może zrobić,
dopóki ta straszna zaraza nie zostanie zniesiona.
Niektórzy twierdzą, że ziemie są przeklęte.
Wszystko przez niekompetencję ludzi.
Tak naprawdę to cały system jest tak absurdalny.
Bezsensownie oddajemy uprawę biskupowi i nawet nie wolno nam karmić własnego...
Musisz ograniczyć liczbę wypowiadanych słów.
Tak jest, proszę pana.
Zrób coś miłego dla biednego starca.
Zamiast tego spróbuj powiedzieć "milordzie".
Tak...
milordzie.
Dobra dziewczynka.
Myślę, że przekonasz się, że nasi goście tak wolą.
Muszę cię o coś zapytać.
Zachowałaś swoje dziewictwo?
Słucham?
Możesz słuchać dalej, ale zadałem pytanie.
Czy jesteś...
nietknięta?
A co, gdybym wyciągnęła rękę i go uderzyła?
Czy moja dłoń zapiekłaby z dumy?
Czy nic bym nie poczuła?
Czy gdybyś się uśmiechnęła, to by cię zabiło?
Gdybyś powiedziała "dziękuję"?
Nie potrzebował gospodyni.
Nie możesz tu zostać, Małgosiu.
Dlaczego nie?
Bo nie ma tyle miejsca.
To miejsce jest zbyt zatłoczone duchami.
Głodnymi duchami,
tego co było.
Twój ojciec tam siedzi.
I mój też już tu będzie niebawem.
Nie powinnaś tak mówić.
Zabierz brata i pospiesz do klasztoru.
Rzućcie się na buty sióstr,
i módlcie się, aby was przyjęły.
Jaś nigdy nie będzie miał wstępu do klasztoru.
A ja nigdy nie prosiłabym o przyjęcie.
To możecie rozpocząć pracę przy kopaniu słodkich, małych grobów.
Małgosiu.
Kiedy ty i twój brat weźmiecie łopaty...
wykopcie też dziurę dla mamy.
Odejdź!
Albo posiekam cię na małe, maluteńkie kawałki.
Wyciągnęłam brata z łóżka
i razem uciekliśmy z jedynego domu, jaki kiedykolwiek znaliśmy.
Drzwi zatrzasnęły się za naszymi plecami
i wielki, zły świat otworzył się przed nami...
jak straszne usta.
Powinnaś była zostać u tego mężczyzny w domu.
Nie mów o tym, o czym nie masz pojęcia.
Dlaczego zawsze to robisz?
Nigdy nic nie robię. Nie jestem zegarem.
Sprawiasz kłopoty.
Miałabyś swój pokój.
Prędzej czy później zobaczyłabyś okruch ciasta.
Nigdy nie dostaniesz nic za darmo.
Kiedy możemy wrócić do matki?
Pamiętasz wdowę, Hayes, która dawała ojcu jajka zanim jej kurczęta zachorowały?
Mieszka tuż przed nami.
Może da nam miejsce do spania.
Jak twoje oczy widzą tak daleko?
Nie musze widzieć rzeczy, żeby wiedzieć, że one tam są.
Jesteś pewna, że mieszka tu kobieta?
Jestem pewna, że tu mieszkała.
Nie pachnie tu, jakby mieszkała kobieta.
Cicho.
Ciesz się, że mamy dach nad głową.
Niezupełnie narzędzie tortur.
Chodź.
Myślisz, że z matką wszystko w porządku?
Myślę, że nic jej nie jest o ile my mamy się dobrze.
Małgosiu,
czy wszystko będzie dobrze?
Jeśli mam głos w tej sprawie.
Bracie!
Małgosiu! Pomocy! Zabierz to ze mnie!
A może nie.
Wyrzucono was z domu.
Żebyście radzili sobie sami, jedynie w marnym przyodziewku,
to niewiele.
Mam siekierkę.
Muszę powiedzieć, że bardzo dobrze chowa się w twoim cieniu, młodzieńcze.
To znaczy mam siekierkę w domu.
Bądź cicho.
Z przyjemnością pokieruję was do leśników.
Dobrzy ludzie.
Dużo monet. Jedzenie, jeśli zapracujecie.
Dadzą wam nowa siekierkę, i pokażę ci, jak działa.
A ty, dziewczyno,
nauczysz się zielarstwa.
Aby inni nie znaleźli dla ciebie bardziej oczywistego zastosowania.
Proszę pana, co możemy zaoferować w zamian za posiłek?
Zjadłbyś to, gdyby nie my.
Nie lubię królika.
Czego więc od nas chcesz?
Nie macie nic, czego potrzebuję lub chcę.
"Dobroć jest nagrodą samą w sobie,
ale okrucieństwo jest samookaleczeniem.
Bezbożni zarabiają na życie przez oszustwo,
ale ten, kto sadzi sprawiedliwość,
zbiera prawdziwe żniwo.
Rzeczywiście, ci, którzy postępują właściwie,
będą dobrze żyć,
ale ci, którzy ścigają zło, umrą."
Ale wszyscy umrą.
Rzeczywiście, ale nie teraz.
Najedzcie się, a ja przygotuję dla was kąpiel.
Chłopiec jest taki brudny,
że nie byłoby go widać w kompostowniku, gdyby nie jego białe oczy.
Czy można zaufać komuś,
kto pojawia się dokładnie wtedy kiedy go potrzebujesz?
Czy może czekają zwinięci jak wąż?
Idźcie na zachód przez dwa pełne dni i noce.
Trzymajcie się ścieżki, którą wam narysowałem,
a znajdziecie to, czego szukacie.
Jak zobaczycie, możecie spodziewać się spotkania z wilkami.
A jeśli tak będzie, nie przystawajcie na rozmowy.
Są bardzo urocze i dostojne,
ale nawiązują rozmowy.
Dlaczego nie moglibyśmy zostać z myśliwym?
Gdyby chciał dzieci, podejrzewam, że zrobiłby własne.
"Zrobił" je? Z czego?
Muszę ci wszystko tłumaczyć?
Ale matka nas nie zrobiła.
Ptaki przyniosły nas przez jej okno.
Masz rację, Jasiu.
Byłam głupia przez cały czas.
Skończyłeś?
Tak i nadal jestem głodny.
To konsekwencja tego, że dużo jadłeś.
Pamiętasz ojca?
Nie bardzo.
Opowiedz mi znowu tę bajkę.
Tę o Pięknym Dziecku w małej różowej...
Nie teraz.
Jest zbyt przerażająca i zaczniesz widzieć rzeczy, których nie ma.
Rzeczy, które prawdopodobnie są.
Dla mnie nie jest przerażająca.
I pomaga mi zasnąć.
Małgosiu, boję się.
Tam niczego i nikogo nie ma.
Małgosiu.
Zawsze próbowałam mówić mamie, że widzę rzeczy,
jakbym śniła na jawie.
Ale zawsze mówiła mi, żebym zatrzymał to dla siebie,
i że małe dziewczynki nigdy nie powinny...
Co ty, do diabła, robisz?
Ćwiczę na spotkanie z leśnikami.
I powiedziałaś, "do diabła."
Te ćwiczenia robią niepotrzebny hałas.
Przepraszam.
Jestem głodna.
A ja jeszcze głodniejszy.
Bo jesteś świnką.
A ty jesteś większą.
Masz rację, jestem.
Kiedy znów zjemy?
Małgosiu?
Małgosiu, umieram z głodu.
Wygląda jak grzyb.
Tak, ale różnią się od siebie tak, jak ludzie.
Ten może być nieprzyjazny.
Skąd wiesz?
Powinniśmy je zapytać.
Tak czy inaczej, miło nam was poznać.
Dawno nie jedliśmy.
I szczerze mówiąc, bardzo otwarcie,
myśleliśmy...
bardzo poważnie o zerwaniu was.
Więc powiedz mi, jeśli możesz, mały dziwaczku,
jesteś dobry czy nie?
Co powiedział?
Może to być dziwne, ale powiedział: "Zjedz mnie".
Chodź za mną.
Przyjdź i mnie znajdź.
Chodź za mną, siostro.
Małgosiu,
czy to tam jest?
Jeśli tak nie jest, my też nie.
Czujesz to?
Małgosiu, pachnie ciastem!
Puść mnie!
Małgosiu, pachnie ciastem
i nie mogę się oprzeć.
Małgosiu, potrzebuję jedzenia.
Stań tak, żebym cię widziała.
Mają zjeżdżalnie.
Jednak nie widzę, żadnych dzieci.
Pachnie też bekonem, wiesz?
Zajrzyj przez okno lub coś w tym rodzaju.
Co tam jest?
Tylko niebo.
Co?
Małgosiu, wejdź i zobacz.
Jasiu.
Bracie!
Musisz być siostrą, o której tyle słyszałam.
Ostrożnie, kochanie.
Możesz roznieść coś, czego nie powstrzymasz.
Nigdy nie zamierzaliśmy pani okraść.
"Pani"? Myślisz, że jestem mężatką?
Widzisz kulę z łańcuchem przy mojej nodze?
Opowiedzcie, jak przybyliście do mojego lasu,
tak uroczo bez opieki.
Nasza matka miała trudności.
Matki zawsze mają trudności.
- Moja siostra nie chciała do klasztoru. - Bądź cicho
Bardzo wątpię, ze klasztor jest miejscem dla żądnej przygód dziewczyny,
nawet jeśli nie ma dużo mięsa na kościach.
Oczekujesz gości?
Gości? Wolę karaluchy.
Po prostu upewniam się, że nie macie wszy,
zanim położycie się na moich poduszkach.
Wystarczająco czyste.
A teraz jedzcie.
I odpocznijcie.
Przygotowałam już dla was łóżka.
Dziękujemy.
Ale tam naprawdę, to jest tylko przystanek, musimy iść dalej.
Mleko,
dobre dla kości.
Włosy tutaj, inne tam.
Oczywiście moje oczy są większe niż brzuch.
A twoje uczta sa oczywiście za duże dla twoich ust.
Moja matka mnie zabiła.
Moja matka mnie zjadła.
Jakim słodkim ptaszkiem jestem.
Nie!
Śniadanie.
Nie jesz mięsa, kochanie?
Nie, dziękuję.
Ona może jeść wszystkie warzywa na świecie,
podczas gdy ja jem tylko mięso i rosnę silny jak wół.
Będzie wystarczająco silna.
Podobnie jak wół z kośćmi z warzyw,
ciągnąc wózek z grubasem na nim.
I kolejny się zabił.
Pomóc ci posprzątać?
Co mówisz, kochanie?
W zamian za twoja hojność mogłabym posprzątać.
To coś nowego.
Mogę piec i zmywać,
zmieniać pościel,
lub opiekować się zwierzętami, które wymagają opieki.
A ja mogę ciąć drewno.
- Może się uczyć. - Mogę to zrobić.
Zwykle nie zatrudniam dzieci,
ale w tym przypadku wydaje się, że to uczciwa umowa.
Tylko dopóki nie zaczniemy szukać czegoś bardziej stabilnego.
Wkrótce będziemy pracować z leśnikami.
Wygląda na to, że będą musieli chwile poczekać.
Znalezione nie kradzione.
Przesuwne drzwi po prawej stronie.
Wybielacz i ocet znajdują się na tej półce.
Tam mydło z tłuszczu zwierzęcego.
Podnieś ostrze w ten sposób, a następnie powoli ja opuść.
Bardzo dobrze.
Kiedy się nauczysz, możesz wyostrzyć te w szopie.
No, proszę, jakiś ty przystojny.
Nie można tego lekceważyć.
Chociaż może się to nie wydawać, zaraz się przeziębisz.
Chodź, pozwól, że coś ci pokażę.
Lukrecja, czosnek, nagietek, porosty, krwawnik pospolity, astragalus
i wreszcie koci pazur.
Proszę.
Co?
Wypij to.
Ja nie...
Jutro będziesz jak nowonarodzona.
Jeśli nie jutro, to wkrótce.
Tak czy inaczej, zrobisz pierwszy krok.
Brzydki zapach jest po prostu brzydkim strażnikiem przed pałacem cudów.
Zatrzymaj się z nim przy bramie lub zobacz, co się dzieje w środku.
Nie zostaniesz tam!
Głupie drzewa.
Poradzicie sobie.
Zawsze pamiętajcie, król się boi i nie bez powodu.
Ponieważ królowa może robić, co chce.
Małgosiu, jest nagi.
Twój ruch.
- Nadchodzi burza. - Nieprawda.
Cicho.
Byłem na dworze cały dzień.
Wiem, jak wyglądają chmury deszczowe, nie było żadnych.
W każdym razie przyniosłam twój topór.
Skąd wiedziałaś?
Ponieważ kobiety często wiedzą rzeczy, których nie powinny.
Zgadza się, Małgosiu?
Małgosia nie jest kobietą.
Nie? A więc kim?
Czym?
Jest wężem? Żabą?
Świnką?
Nie patrz na nas.
Nie patrz na nas tutaj.
W naszej dziurze w ziemi.
zestarzeliśmy się tutaj.
Nie patrz na nas.
Nie patrz na nas tutaj.
Pod ziemią.
Zestarzeliśmy się tutaj.
Nie patrz na nas.
Czy sny, które miałam, to przez tłuszcz, który spożywam przed snem?
Czy to była wiadomość?
Ostrzeżenie?
Czy ignorowałam teraz moją intuicję?
Powinniśmy odejść, nie nadużywajmy gościnności.
Co?
- Odejść? - Tak.
I poszukać leśników, jak planowaliśmy.
Tutaj mamy pracę.
Zauważyłaś jedzenie.
Coś tu jest nie tak.
Jest bardzo przyjemnie.
Ale powiedz mi, co za tym stoi?
Są tutaj rzeczy, złe rzeczy.
Jakie złe rzeczy?
Po pierwsze, obfitość.
Co to znaczy?
To znaczy "za dużo".
Jest za dużo i to nie jest w porządku.
Gdzie są zwierzęta?
Skąd bierze mleko?
Skąd bierze się jej niekończąca się parada ciast?
Dusze sa uwięzione w tym domu lub pod nim.
Dlaczego zawsze widzisz problem?
Coś za lub pod? Coś ukrytego?
Ponieważ wielki i zły świat jest tym, czym jest.
Jesteśmy teraz bezpieczni przed światem. Czy nie tego właśnie chciałaś?
Może jutro wyślesz mnie po artykuły spożywcze.
Mama mówiła, że miałam do tego oko.
To nie będzie konieczne.
Śliwki trzymają się tylko trzy dni poza sezonem.
A ta szynka nie ma soli, musi być czerstwa.
A jednak tak nie jest.
W końcu!
Jasiu, Małgosiu.
Było brudne, prawda?
Przemoczone.
Znajdź inną w szafce na korytarzu.
Z tyłu.
kiedy to znajdziesz, chcę ci coś pokazać.
Myślisz: "Spójrz w szopie".
Znajdziesz piły do ostrzenia kości zmarłego.
Myślisz: "Spójrz w szopie".
Znajdziesz piły do ostrzenia kości zmarłego.
Co jesz zębami, a głodu nie zaspokaja?
miewasz sny?
Czasami.
Czasami wcale nie śpię.
Budzisz się, słuchając lasu?
Dobrze.
Powietrze jest pełne obfitości.
Musisz tylko wyciągnąć rękę i wziąć to.
To twoja moc,
zobaczyć, co jest ukryte i wziąć to.
Mały umysł wierzy tylko w to, co widzi.
Wykuwa mały kwadrat,
czeka, aż go wezmą,
nie zastanawiając się, co rządzi jego przeznaczeniem.
Ale my wiemy, że jesteśmy paniami naszego przeznaczenia, prawda?
Tacy jak ty i ja,
obcujemy z Wielkim Dostawcą.
Daje nasiona obfitości, a my uprawiamy je w naszym ogrodzie.
Zbieramy je, a wraz z nim wymierzamy sprawiedliwość.
Mówisz "my", ale na nic się nie zgodziłam.
Decyzja nie należy do ciebie, moja droga.
To jest wrodzone.
Możesz to zignorować...
lub nauczyć się opanowywać.
A teraz,
maść.
Lubi cię.
Teraz powiedz mu, co ma robić.
Powiedzieć?
Wiem, że rozmawiałaś już wcześniej.
Co może zrobić?
Może zrobić więcej niż po prostu leżeć bezwładnie.
W końcu zdecydowałaś się go obudzić.
Ale jak...
Myśl mniej, moja droga i dowiedz się więcej.
Śmiało.
Czeka na swojego pana.
Kości zmarłego.
Jeszcze jeden kęs.
Nie chcę już.
Nawet gdybym został ugryziony, to bym tego nie ugryzł.
Ale to twój ulubiony, mój mały mistrzu.
Nawet wypchałam skórkę.
I będzie to jutro, tak samo jak słońce,
i bez tak wielu wyjaśnień.
Cicho. jesteś niegrzeczny.
Zamknij się i jedz.
Co robisz z nią cały dzień?
Uczy mnie.
Rzeczy, które mogłyby uratować mi życie, cenne rzeczy.
Ona nie jest naszą matką.
Tak, masz rację.
Ma wiele do zaoferowania.
Nie zrozumiałbyś, tutaj jest wiele darów.
Zawsze mówisz, że na tym świecie nie ma darów.
Że nikt nic nie daje bez proszenia o coś w zamian.
Więc powiedz mi,
co ona bierze?
Teraz ja się boję i chcę wracać do domu.
Chcę zobaczyć mamę.
Oboje wiemy, że nic tam nie ma.
Ale dary?
Zapominasz?
Zapominasz bać się darów?
Nie zapominam.
Co z tą historią?
"kiedyś urodziła się dziewczynka".
To coś innego.
"Wszyscy w mieście się zgodzili że była najpiękniejszą dziewczynką".
Powinieneś milczeć.
"Okazało się, ze dziewczyna została obdarowana..."
Zamknij się, dzieciaku.
Bo napiszę własna historię.
Małgosiu.
Chcesz odejść?
Pokaże ci jak.
Małgosiu! Nie zostawiaj mnie!
Małgosiu!
Podążaj za mną.
Z pewnością był to tylko koszmar.
Pragnienie pozbycia się go było bardzo realne.
Ale zostawienie go samego w nocy w lesie nie mogło być prawdą.
Jasiu?
Jest wściekły na zewnątrz,
obwiniając drzewna fortecę za swoją słabość.
Jest małym chłopcem.
Nawet najmniejszy kamień utrudnia ci drogę,
gdy dostanie się do buta.
Wzięłaś go jako ciężar.
Ale ostatniej nocy zdjęłaś ten ciężar.
Naprawdę?
A nie?
Nie jesteś jego matką.
I nadal nie pamiętasz, gdzie twój mały chłopczyk może być.
Nie powinien być sam.
Może nie.
Ale ty powinnaś.
Muszę iść spać,
żeby poszukać mojego brata o świcie.
Doskonały plan.
Ale przeraża mnie to, że nie mogę zasnąć.
Przygotowałabyś mi coś, co pomoże mi spać?
Przygotuję dla ciebie coś odpowiedniego. To zawsze działa.
Będziesz spała jak dziecko...
Jak dziecko śpiące w ramionach swojej matki.
Poproszę.
Dziękuję.
Uważaj na mikstury nasenne.
Liść lub gałąź z niewłaściwej części
i będzie to zupełnie inna mieszanka.
Zupa koszmarów.
Dobranoc.
Chodź. nie powinno cie tu być.
Chodź, spójrz na mnie.
Nie miało to już znaczenia czy mi się śniło, czy to była prawda.
Groza tego, co zobaczyłam pod domem, była dowodem tego, co już wiedziałam.
Teraz mogłam tylko zachować spokój i udawać, ze nic nie widziałam,
na tyle długo, żeby ją oszukać.
Co za nawiedzająca noc, co?
Czułaś wiatr wiejący z gór,
uderzający w okna po wschodniej stronie?
Chyba nie.
Z pewnością to przez moją miksturę nasenną.
Widziałaś, że jest świeże mleko?
Widziałam.
Przepyszne.
Jakieś ślady naszego małego uciekiniera?
nie, nie ma żadnych.
Będę miała bardzo uważne oko.
Wybierasz się dokądś?
Natura mnie wzywa,
a kiedy to robi, staram się odpowiadać.
Przypilnuj czajnika.
Przygotuj mi filiżankę herbaty na mój powrót.
Byłoby miło.
I zostaw jedzenie.
Zjem trochę później.
Pobłogosław dzień, jeśli odważysz się narodzić na nowo.
Tak sobie myślałam,
może to i lepiej, że Jasia z nami nie ma.
Prawda?
Wkrótce bałby się ciebie, podobnie jak wszyscy ludzie, jeśli sa inteligentni.
A strach łatwo przeradza się w nienawiść.
Lepiej niech pamięta cię jaką byłaś,
zamiast tego jaka masz być.
Ze wszystkim czego mnie uczysz,
czy kiedykolwiek będę bardzo potężna?
Będziesz.
Będę w stanie wszystko kontrolować i dominować?
Prawie wszystko.
Musimy zaakceptować nasze słabości.
Masz jakąś? Jesteś na coś podatna?
Tylko to, co zostało mi zabrane.
tylko to, co zostało zabrane tobie.
A dla ciebie to będzie trucizna.
Dlatego musisz ją spożyć, aby nie pochłonęła cię pierwsza.
Spożyć truciznę?
Jak inaczej miałybyśmy rozwinąć odporność?
Ale z trucizną jest tak, że nic w wielkim i złym świecie
nie smakuje tak słodko.
Co zrobiłaś z moim bratem?
Po prostu usuwam go z drogi.
Jest wszystkim, co mam na tym świecie.
Powiedz to jeszcze raz, a zamienię twój język w kwiatek,
żeby przypomnieć ci, jak ładną i głupią, chwilowo , wybrałaś być.
Albo możesz pójść ścieżką, którą ci pokazałam.
Rób ze mną, co chcesz,
ale tylko jeśli go uwolnisz.
Nigdy bym tego nie zrobiła.
Dlaczego nie?
Ponieważ ten mały chłopiec jest twoją trucizną.
Pozostało tylko uczynić go pysznym.
Nie możesz.
kochanie, nie pamiętam czasów,
kiedy bardziej zależało mi na robieniu czegoś innego.
Zazdroszczę ci,
być na progu własnego doświadczenia,
z przyszłością.
Znów być młodą.
Dobra równowaga.
Podziwiam wysiłek.
Ale jestem bardziej ciekawa,
dlaczego chcesz mnie uśpić, skoro jest tyle do zrobienia.
Nie zrobię tego, co chcesz.
Nie jestem taka jak ty.
Jesteśmy stworzone z tej samej substancji.
z tej samej padliny.
W przeciwnym razie skąd byś znała moją historię bez opowiedzenia jej.
Twojej historii?
Otrzymałyśmy ten sam dar, tę sama magię...
tak jak ona,
z jej różowym kapeluszem.
Skąd znasz Mo...
Wiem, ze to twoja ulubiona historia, ale źle ją opowiadałaś.
to prawda,
była najpiękniejszą dziewczyną i wszyscy to zauważyli.
Ale w środku,
była zepsuta do rdzenia
i słodka jak ocet.
Nawet ja jej nienawidziłam,
a byłam jej matką.
Ponieważ zabrała mi wszystko.
I zniszczyła mnie, gdybym się jej najpierw nie pozbyła.
Oddałam ją ciemności, która ją stworzyła.
Pomyślałam, że to będzie koniec.
Ale myliłam się.
Została ze mną.
W moich myślach, w moich snach, przylgnęła do mnie jak mój cień,
Obiecując mi smak mocy, które posiadała.
Wymagało to tylko, abym była odważna i zaufała ciemności.
I byłam,
i zaufałam.
I tak jak ona, pozbyłam się wszystkich moich przywiązań.
Nic nie zostawiłam na talerzu.
Zjadłam moje dzieci.
Byłam tak spragniona, aby poznać swoje moce,
że prawie nie przeżułam.
Przyjęłam postać starej kobiety, aby wydawać się miła i słaba.
Zbudowałam dla nas dom,
jeden z odpowiednią kuchnią i jadalnią.
Mogłabym wymienić je wszystkie, gdybym musiała.
Był Thomas i Isabella,
mój kochany William
i moja piękna Elizabeth,
Harry i Sarah,
Paul, Kate.
A teraz tylko dla ciebie...
Jaś.
Po prostu się go pozbądź i zaakceptuj swoje moce.
Taki słodki chłopiec.
Słodki, pulchny i piękny.
Gdzie on jest?
Gdzie jest mój brat?
Nie bądź niecierpliwa.
Kto wie, może ci się to spodobać.
Mam tylko nadzieję, że jesteś głodna.
Czas na sen, maleńka.
Daj swojej siostrze całusa na dobranoc.
Bracie, posłuchaj mnie.
Wiem, ze tam jesteś. Wyciągnę cię.
Nawet jeśli jesteś oślepiony, zobaczymy się ponownie.
To moja obietnica na wieczność.
Wystarczy.
A teraz do łóżka.
Dobry chłopiec.
Co za niespodzianka.
Jasiu, trzymaj się!
Jasiu!
Małgosiu.
Cichutko.
Jesteś bezpieczny.
I będziesz tak długo, jak długo będę decydować.
Ale co z nią?
Już tu nie mieszka.
Małgosiu, boisz się.
Czego?
Świata?
Nie...
tylko siebie.
Zawsze będziesz miał część mnie.
Tę część której nie zabrałeś,
ale którą ci oddałam z przyjemnością.
Będzie ci towarzyszyć, kiedy odejdziesz.
Kiedy odejdę?
Bez ciebie?
Tak.
Historia, którą mieliśmy, jest teraz podzielona,
i pójdziemy oddzielnymi drogami.
Twoja zabierze cię do tego, co musisz znaleźć.
Mój sprawi, że dorosnę.
Powiedziałam mu, żeby się tobą zaopiekował.
Zapewni ci bezpieczną podróż.
Małgosiu, jeszcze mnie zobaczysz.
Ale dokąd mnie zabiera?
Pozwoleniu mu odejść nie było trudne.
Jeśli odnajdzie swoją drogę,
nie mogę stawać mu na niej,
tak jak on nie powinien stawać na mojej.
Przynajmniej co do tego miała rację.
Pozwolić mu znaleźć własną historię
i własną odwagę, by to przeżyć...
tak jak ja teraz będę żyła moją.
Mam własną moc do rozwoju.
Pomogę jej się rozwijać,
i ufam, że będę wiedziała, jak jej używać.
Wiem, że wybór należy do mnie.
Mogę karmić ją ciemnością lub dawać dużo światła.
Spojrzałam, zauważyłam,
zrozumiałam.
Z martwym porywaczem i ugaszonym pożarem,
mogli odejść...
i spoczywać w pokoju.
I byłam wolna.
By odejść i nigdy nie wracać,
albo zostać i zbudować coś nowego na tym, co zostało zniszczone.
Wiedziałam, że moja ścieżka zostanie ujawniona,
a wszystko czego potrzebowałam, to być odważną
i zaufać sobie.
I jestem odważna.
I ufam sobie.